අනුර කුමාර කවුද..? ඔහු රට වෙනුවෙන් කරන්නේ කුමක් ද..?

දිසානායක මුදියන්සේලාගේ අනුර කුමාර දිසානායක නම් වූ අප ජනපති, 1968 නොවැම්බර් 24 වැනි දින මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ දේවහූව ග්‍රාමයේ උපත ලැබීය. මිනින්දෝරු සහකාරවරයෙකු වූ දිසානායක මුදියන්සේලාගේ රන්බණ්ඩා සහ දිසානායක මුදියන්සේලාගේ සීලවතී යුවළගේ දෙවැනි දරුවා වන ඔහු, සාමාන්‍ය පවුල් පසුබිමකින් ආරම්භ කරමින් ඉදිරියට පැමිණි දේශපාලන නායකයෙකි.

ඔහුගේ ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය තඹුත්තේගම ප්‍රාථමික විද්‍යාලයෙන් ලැබූ අතර, පසුව තඹුත්තේගම මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයට ඇතුළත්ව විද්‍යා-ගණිත අංශයෙන් අධ්‍යයන පොදු සහතික පත්‍ර උසස් පෙළ විභාගයට පෙනී සිටියේය. විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය සඳහා සුදුසුකම් ලබා 1992 දී කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ විද්‍යා පීඨයට ඇතුළත් වූ ඔහු, 1995 දී විද්‍යාවේදී උපාධිය ලබා ගත්තේය. විශ්වවිද්‍යාල සමයේදී බෞද්ධ සංගමයේ සභාපති ධුරය දරමින් සමාජීය හා දේශපාලන ක්ෂේත්‍රවල ක්‍රියාකාරී වශයෙන් සම්බන්ධ විය.

අනුර කුමාර දිසානායකගේ දේශපාලන ගමන් මඟ පාසල් අවධියෙන්ම ආරම්භ විය. 1987 දී අත්සන් කරන ලද ඉන්දු–ලංකා ගිවිසුමට එරෙහිව පැවති මහජන විරෝධතා අතර ඔහු ශිෂ්‍ය ක්‍රියාධරයෙකු ලෙස සක්‍රීයව කටයුතු කළ අතර, එමඟින් සමාජවාදී ශිෂ්‍ය සංගමය සමඟ ඔහුගේ සම්බන්ධතාවය ශක්තිමත් විය. 1993 පසු කාලය තුළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නැවත ක්‍රියාකාරී වීමත් සමඟ ඔහු දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයට නැවත පිවිස, විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතිය තුළ කැපී පෙනෙන ශිෂ්‍ය නායකයෙකු ලෙස ඉදිරියට පැමිණියේය. 1997 දී සමාජවාදී ශිෂ්‍ය සංගමයේ ජාතික සංවිධායක ලෙස පත් වූ ඔහු, එම වසරේම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ මධ්‍යම කාරක සභාවට ද තේරී පත් විය. 1998 දී දේශපාලන මණ්ඩලයට එක්වීම ඔහුගේ දේශපාලන ගමනේ තවත් වැදගත් පියවරක් විය.

1999 දී මධ්‍යම පළාත් සභා මැතිවරණයේදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ මහ ඇමති අපේක්ෂකයා ලෙස තරග කිරීම ඔහුගේ බහුජන දේශපාලන ප්‍රවේශය සනිටුහන් කළ අතර, 2000 දී ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වීම ඔහුගේ ජාතික දේශපාලන පිවිසුම විය. 2001 කාලය තුළ 17 වැනි ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්මත කර ගැනීම, ගොවි ණය සහන වැනි ජනතාවාදී ක්‍රියාමාර්ග සාර්ථක කිරීම සඳහා ඔහු සක්‍රීය භූමිකාවක් ඉටු කළේය.

2004 දී කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයෙන් වැඩිම මනාප ලබා පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වූ ඔහු, එම වසරේ පිහිටුවන ලද එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධාන ආණ්ඩුවේ කෘෂිකර්ම, ඉඩම්, වාරිමාර්ග හා පශු සම්පත් අමාත්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කළේය. ඔහුගේ අමාත්‍යධුර කාලය සදාචාරාත්මක හා ප්‍රතිපත්තිගරුක පාලනයක් සඳහා උදාහරණයක් ලෙස සැලකේ. පසුව දේශපාලන මතභේද හේතුවෙන් ඔහු ඇතුළු ජවිපෙ අමාත්‍යවරුන් ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් විය.

2008 දී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායම් නායකයා ලෙස පත් වූ ඔහු, 2010 දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජාතික සන්ධානය නියෝජනය කරමින් නැවත පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණියේය. 2014 පෙබරවාරි 2 දින පැවති ජවිපෙ 7 වැනි ජාතික සම්මේලනයේදී පක්ෂ නායකත්වයට තේරී පත්වීම ඔහුගේ දේශපාලන ගමනේ විශාල හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් විය.

2015 මහමැතිවරණයෙන් කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වූ ඔහු, 2015 සිට 2018 දක්වා විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයා ලෙස කටයුතු කළේය. 2019 දී විවිධ දේශපාලන හා සමාජ බලවේග එකට එක් කරමින් ජාතික ජන බලවේගය ස්ථාපිත කිරීම ඔහුගේ නව දේශපාලන ප්‍රවේශයක් ලෙස සැලකේ.

2019 ජනාධිපතිවරණයට එම ව්‍යාපාරයේ අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ ඔහුට ඡන්ද 418,553ක් (3.16%) හිමි විය. 2020 මහමැතිවරණයෙන් නැවත පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වූ ඔහු, ආර්ථික අර්බුද සමයේ ජනතාවාදී සහ ප්‍රගතිශීලී බලවේග එකට එක් කරමින් ජාතික ජන බලවේගය විශාල මහජන ව්‍යාපාරයක් බවට පත් කිරීමට නායකත්වය ලබා දුන්නේය.

2021 දෙසැම්බර් 20 දින පැවති ජාතික ජන බලවේගයේ පළමු ජාතික සමුළුවේදී එහි නායකත්වයට පත් වූ අනුර කුමාර දිසානායක, විවිධ වෘත්තිකයින්, කලාකරුවන්, කර්මාන්තකරුවන්, ගොවීන් සහ තරුණයින් එක් කර ගනිමින් පුළුල් ජන පදනමක් ගොඩනැගීමට කටයුතු කළේය.

2024 ජනාධිපතිවරණය සඳහා ජාතික ජන බලවේගයේ අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ ඔහු, ආර්ථික අර්බුදයෙන් පීඩිත රටට නව දේශපාලන සංස්කෘතියක් හා ප්‍රතිසංස්කරණාත්මක මාර්ගයක් ඉදිරිපත් කළේය. ඔහුගේ දේශපාලන දැක්ම, තීරණාත්මක නායකත්වය, සන්නිවේදන කුසලතා සහ ජනතාව සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය හේතුවෙන්, ශ්‍රී ලංකා දේශපාලනයේ බලවත් හා ප්‍රගතිශීලි නායකයෙකු ලෙස ඔහු තවදුරටත් සැලකෙයි.